firtina

Written on June 22, 2007 by idf

dün bütün gün hava 34°, aksamüstü bi ara eve geldim, acaba küveti dolduracak kadar buz var mi bahanesiyle buzdolabina kafami sokmus cikaramazken bi anda ortalik cehenneme döndü. firtina. ama bi garip bu sefer, kesinlikle abartmiyorum, 3-4-5 saniye icinde günes yokoldu, independence day’deki ufolar gibi kapkara koskocaman bir bulut sehrin tepesini kapladi, deli gibi bi rüzgar sallamaya basladi bütün binalari, kapkaranlik her yer, ben buzluktan cikip mutfak penceresini kapamaya calisirken, siradan gidiyorum diye yatak odasina kosarken salonun bütün camlari sangir sungur yerde, 3, 4 tas catlasa 5 saniye. camlara baktim, disari baktim, her zamanki gibi karsi koyamadim, sokaga firladim. itfaiye sirenleri, dan dun carpan kapilar pencereler, kopan agac dallari, devrilen ucusan masa sandalyeler arasindan zaman zaman rüzgara karsi resmen adim atamaz halde uyurgezer gibi dolasirken aklimda hep ayni düsünceler, bu gücün, bu siddetin yaninda karincayiz biz, hepimiz ve günlük meselelerimiz, kum tanesiyiz, sise kapagiyiz, hicbiseyiz, o an o rüzgar beni alip duvara carpabilir halde ve kafamda baska hicbisey kalmamis, is / para / ego / plan / gelecek, o normalde beynimi yiyen düsünceler yok, özgürüm, sadece firtina var. tam bir saat dolandim deli gibi, sonra gittim yuvadan kizimi ve bi arkadasini aldim, her islenmemis beyin gibi, her taze yürek gibi cigliklar atarak, ziplayarak, kosarak önümden sirilsiklam oldular, eve geldigimizde yepyeniydim, taptazeydim, devir de deviriyim daglari, o kadar.

bunca romantikligin arasinda bu sabah okudum, 3 kisi ölmüs, uctu gitti icimdeki rüzgar, bam diye döndü dünyayi anlamamazlik.

Posted in Genel