Boylesi daha zevkli.. Spor adaminla dusup, ayaga kalkmak daha zevkli.
Written on September 9, 2008 by ozan
Sporu, hayatin en icine sokan, benim icin en cezbedici kilan tarafi da bu..
Cocuklugumdan beri hep yasadim.. Comaneci, Sebastian Coe, ne bileyim birer at olan Seren, Cigar..
Hatta ve hatta Steffi.. Sakatliklarla bogusurken 3 yil beklemistim.
Ve ve hatta hatta ki hatta, Tanri Michael Jordan.. Beyzboldan dondugu sezon ilk kez “kaybetmisti.” O gece evimde kimin misafir oldugunu ve nasil yataga girdigimi de hatirlarim.
Bir gun Federer’in basina gelecegini de seziyordum..
Ve nasil tepesine bineceklerini.
Bitti mi?
Birakir mi?
Bir daha kazanamaz.
Bu Slam ikinci haftayi bulamaz.
“Murray in 3 .. Maybe 4″ .. Dun gece Rusedski.. Su saniye, “of course, Roger is the best ever” diyen Rusedski!
Iste boyle anlar, haftalar, aylar..
Sorgulayanlar, inanmayanlar, dunyanin her tarafinda gulumseyenler arttikca, “kaybeden adamina” omuz vermek daha zevkli..
Wimbledon finalinde, olay yerinde, yanibasimda karim ilk kez Roger’i tutmadi yahu. ;)
Butun bunlardan sonra su geceyi yasamak ..
Aslinda dorduncu turdan itibaren, hayatimda ilk kez anne ve babasini da tribunde gormek..
Bu kez Kupayi kaldirdiginda, annesinin gozlerinin dolmasi..
Hepsi, hepsi olaganustuydu.
Ve kendin gibi inananlarla, omuz omuza durarak, birbirine guc vererek tabii. ;)
Bir dahaki Wimbledon 15? ;)
Su an o kadar mutlu uyumaya gidiyorum ki..
Insallah Deniz gece uyanip koynuma gelir.
Roger Federer, yine Sampiyon.
“Ikinci” iken de ben hep yanindaydim.
Iyi geceler.
:)
